30 روز 30 پیام پیام چهارم: "یاد خدا"
32 بازدید
تاریخ ارائه : 7/29/2013 11:16:00 AM
موضوع: الهیات و معارف اسلامی

پيام چهارم: "ياد خدا"

دعاى روز چهارم ماه مبارک رمضان

اللهمّ قوّني فيهِ على إقامَةِ أمْرِک واذِقْني فيهِ حَلاوَةَ ذِکرِک وأوْزِعْني فيهِ لأداءِ شُکرَک بِکرَمِک واحْفَظني فيهِ بِحِفظْک وسِتْرِک يا أبْصَرَ النّاظرين .

"خدايا نيرومندم نما در آن روز به پا داشتن دستور فرمانت و بچشان در آن شيرينى يادت را و مهيا کن مرا در آنروز راى انجام سپاس گذاريت به کرم خودت نگهدار مرا در اين روز به نگاه داريت و پرده پوشى خودت اى بينا ترين بينايان . "

قال الرضا عليه السلام: انما امروا بالصوم لكى يعرفوا الم الجوع و العطش فيستدلوا على فقر الاخر. ( وسائل الشيعه، ج 4 ص 4 ح 5 علل الشرايع، ص 10)

امام رضا عليه السلام فرمود: مردم به انجام روزه امر شده‏ اند تا درد گرسنگى و تشنگى را بفهمند و به واسطه آن فقر و بيچارگى آخرت را بيابند.

شناخت خدا و پرستش وي عهد و پيماني بوده که در طول زمان، به دست فراموشي سپرده شده، و خدا با فرستادن انبياء الهي درصدد بوده که دوباره آن را به ياد آدميان آورد. در سوره اعراف آيات 173-172 سخن از عهدي که با بشر بسته شده، به ميان آمده و از بشر گله شده که چرا پايبند عهدش نبوده است. پيامبران مبعوث شدند که اين عهد را متذکر و يادآور شوند بر اين اساس است که مهمترين وظيفه پيامبر اکرم صلي‌الله عليه و آله را در سوره غاشيه/ 21 "تذکر" دادن بيان شده و چنين مي‌فرمايد:"تذکره بده که تو تنها تذکر دهنده‌اي "چرا که ياد خدا از مهمترين عوامل رسيدن به قرب الهي است که انسان را از جهان ماده به عالم معنا و معنويت مي‌رساند. "اي کساني که به خدا ايمان آورده‌ايد ذکر حق و ياد خدا (به دل و زبان) بسيار کنيد." البته در مورد ميزان ياد خدا و اينکه چه مقدار بايد به ياد خدا بود بر طبق آيات و روايات رسيده ياد خدا حدي ندارد و بايد در هر حال بياد خدا بود، امام صادق عليه السلامدر اين زمينه فرمودند: "هرچيزي حدي دارد که در آنجا به پايان مي‌رسد، مگر ياد خدا که حدي ندارد. خدا فرايض را واجب کرده و هر که آنها را به جا آورد، همان حد آنهاست... ولي ذکر، حدي ندارد. چنانکه خداي تعالي در سوره احزاب آيه 41 فرمودند: "يا ايها الذين آمنوا ذکرو الله ذکرا کثيرا" "ياد خدا محدوديتي ندارد". مراتب ذکر

البته ذکر مراتبي دارد که به ترتيب زير است:

*ذکر لفظي و زباني

اولين مرتبه از ذکر، ذکر زباني بدون توجه به معنا مي‌باشد که مقدمه ذکر حقيقي مي‌باشد و اگر در اين مرحله خود را محدود کنيم ارزش زيادي ندارد. چون اگر فرد با زبانش خدا را ياد کند و ذکر بگويد ولي در عمل مرتکب معصيت شود، معلوم است که اين ذکر فاقد ارزش است. چرا که ذکر حقيقي، انسان را از گناه باز مي‌دارد.

*ذکر قلبي

مرتبه دوم ذکر، توجه قلبي به خداست و بر اين اساس است که در قرآن نيز يکي از صفتهاي مومنان را خشوع قلبي مي‌داند که مقدمه خشوع نيز توجه قلبي مي‌باشد چون اگر توجه قلبي به خدا صورت نگيرد ذکر و ياد خدا جز لقلقه زبان چيري نخواهد بود البته اگر انسان خود را به اين مرتبه از مراحل ذکر رساند ديگر نيازي به ذکر زباني ندارد چرا که هدف از ذکر زباني به ياد خدا بودن در هر لحظه‌اي از زندگاني است که در اين مرحله بدست مي‌آيد.

ياد خدا در همه احوال

اينکه فرد خدا را در همه حال حاضر و ناظر بر اعمال خود بداند و لحظه‌اي از يادش غافل نشود. در اين مرحله فرد کم کم مي‌تواند با ذکر لفظي و توجه به معاني اذکار و ترک معاصي و محرمات به مراتب بالاي ذکر نايل شود. لازم به ذکر است کسي که از ياد خدا اعراض و دوري کرده و عهدش را فراموش نمايد، زندگي سختي خواهد داشت و در قيامت نابينا محشور خواهد شد.

آثار و برکات ياد خدا

ياد خدا آثار و برکات بسياري دارد که در زير به برخي از آنها اشاره مي‌شود:

مورد ياد خدا قرار گرفتن

"فاذکروني اذکرکم... _ پس مرا ياد کنيد تا شما را ياد کنم ..." اگر فرد در همه لحظات زندگي به ياد خدا و نعمتهاي نامحدودش باشد، خدا نيز او را در اوج مشکلات و سختي‌ها تنها نخواهد گذاشت.

همنشيني با خدا

کسي که همواره به ياد خدا باشد خدا همنشين او خواهد بود.

پيامبر صلي‌‌الله عليه و آله مي‌فرمايند "بدانيد بهترين اعمال شما پيش خداوند و پاکيزه ترين آنها و رفيع‌ترين آنها در درجات شما و بهترين چيزي که طلوع کرده آفتاب بر او ، ذکر خداوند سبحان است، زير ا که خداي تعالي فرموده: من همنشيني کسي هستم که مرا ياد کند."

محبت خدا

انساني که پيوسته به ياد خداست، محبت الهي در قلبش جا مي‌گيرد. چنانکه در زندگي روزمره نيز چنين است که اگر انسان در تمامي ساعات، شخص خاصي را در خاطر داشته باشد، کم کم محبت او در قلبش حاکم مي‌شود. در روايت نيز آمده است: " هر کس خدا را زياد ياد کند، محبت خدا در قلبش حاکم مي‌شود.

!!فلاح و رستگاري

در قرآن در اين مورد چنين آمده است که: خدا را بسيار ياد کنيد تا رستگار و سعادتمند شويد.

!!آرامش

آرامش و اطمينان، گمشده انسان امروزي است که وي در آرزوي بدست آوردن آن در تلاش است، قرآن راه رسيدن به آن را چنين بيان مي‌دارد: "آگاه باشيد که تنها ياد خدا آرام بخش دلهاست".

دوري از شيطان

کساني که خدا را ياد کنند از گزند شيطان محفوظ مي‌مانند. امام علي عليه السلام فرمودند: ياد خدا سرمايه هر مومني است و سود آن سالم ماندن از گزند شيطان است. و نيز در سوره اعراف آيه 201 به اين معني اشاره شده است که: شيطان مثل طواف کننده‌اي کوشا، پيرامون قلب و روح آدمي مي‌گردد و دنبال راه نفوذي است تا فرد را منحرف کند. اگر انسان خدا را ياد کند، ياد خدا مثل چراغي در ظلمتي، همه جا را نوراني مي‌کند.