30 روز 30 پیام پیام یازدهم: " گناه و نافرمانی"
10 بازدید
تاریخ ارائه : 7/29/2013 1:58:00 PM
موضوع: الهیات و معارف اسلامی

پيام يازدهم: " گناه و نافرماني"

دعاى روز يازدهم ماه مبارک رمضان

اللهمّ حَبّبْ اليّ فيهِ الإحْسانَ وکرّهْ اليّ فيهِ الفُسوقَ والعِصْيانَ وحَرّمْ عليّ فيهِ السّخَطَ والنّيرانَ بِعَوْنِک يا غياثَ المُسْتغيثين .

" خدايا دوست گردان بمن در اين روز نيکى را و ناپسند بدار در اين روز فسق و نافرمانى را و حرام کن بر من در آن خشم و سوزندگى را به ياريت اى دادرس داد خواهان ."

قال الصادق عليه السلام : اذا صمت فليصم سمعك و بصرك و شعرك و جلدك.

امام صادق عليه السلام فرمود: آنگاه كه روزه مى‏گيرى بايد چشم و گوش و مو و پوست تو هم روزه‏دار باشند.«يعنى از گناهان پرهيز كند.»

" اِن تَجتَنِبوا كَبائِرَ ما تُنهَونَ عَنهُم نُكَفِّرَ عَنكُم سيِّئاتِكُم و نُدخِلُكُم مُدخَلاً كَريما"«آية 31 سوره نساء»

( اگر از گناهان بزرگ كه از آن نهي شده ايد پرهيز كنيد گناهان كوچك شما را مي پوشانيم و شما را در جايگاه خوبي وارد مي كنيم.)

گناهان دو نوع است: صغيره و كبيره

* پاداش كساني كه گناهان بزرگ را ترك مي كنند آن است كه خداوند از گناهان كوچكشان مي گذرد.

* كساني كه اصول فكري و عملي آنها صحيح است نسبت به تخلفات جزئي آنان گذشت لازم است.

* بخشش گناهان صغيره يك نوع پاداش معنوي براي ترك كنندگان گناهان كبيره است.

چه گناهاني كبيره و چه گناهاني صغيره است؟

گناهان كبيره گناهاني است كه خداوند مجازات آتش براي آنان مقرر داشته است كه در قرآن تنها به نهي از آن اكتفا نشده بلكه به دنبال آن تهديد به عذاب دوزخ گرديده است.

در چه صورتي گناهان صغيره به كبيره تبديل مي شود؟

1- در صورتي كه تكرار گردد همانطور كه از امام صادق (ع) نقل شده كه فرمود : « هيچ گناهي با تكرار صغيره نيست »

2- در صورتي كه گناه را كوچك بشمارد و تحقير كند. امام علي (ع) مي فرمايد: شديدترين گناهان آن است كه مرتكبش آن را كوچك بشمارد.

3- در صورتي كه از روي طغيان و تكبر و گردنكشي در برابر فرمان پروردگار انجام شود.

4- در صورتي كه از افرادي سر بزند كه موقعيت خاصي در اجتماع دارند و لغزش هاي آنان با ديگران برابر محسوب نمي شود چنان كه قرآن در مورد همسران پيامبر (ص) مي فرمايد : « اگر شما كار زشتي انجام دهيد مجازات آن را دو برابر خواهيد ديد.»

5- در صورتي كه از انجام گناه خوشحال و مسرور باشد و به آن افتخار كند پيامبر (ص) فرمود : هركس گناهي كند در حالي كه خندان باشد در آتش وارد مي شود در حالي كه گريان است.

رواياتي دربارة ‌اثرات گناه

امام صادق (ع) فرمودند : آنها كه با گناهان مي ميرند بيش از آنها هستند كه با اجل طبيعي از دنيا مي روند.

امام صادق (ع) فرمودند : گاهي انسان گناه مي كند و از اعمال نيكي همچون نماز شب باز مي ماند بدانيد كار بد در نابودي انسان از كارد در گوشت سريعتر عمل مي كند.

امام صادق (ع) فرمودند : زندگي موجودات دريا بوسيلة باران است هنگامي كه باران نبارد هم خشكي ها به فساد كشيده مي شود و هم درياها، و اين هنگامي است كه گناهان فزوني گيرد .

امام صادق (ع) فرمودند : خداوند هيچ نعمتي كه به بنده اي بخشيده از او نمي گيرد مگر اينكه گناهي كند كه به خاطر آن مستحق سلب آن نعمت شود.

پيامبر (ص) فرمودند : گناهان زياد قلب انسان را نابود مي كند .

پيامبر (ص) فرمودند : هنگامي كه بنده گناه كند نقطة سياهي در قلب او پيدا مي شود اگر توبه كند و از گناه دست بردارد و استغفار نمايد قلب او صيقل مي يابد و اگر باز هم به گناه برگردد سياهي افزون مي شود تا تمام قلبش را فرا گيرد.

امام حسين عليه السلام:مَن حاوَلَ اَمراً بمَعصِيَهِ اللهِ کانَ اَفوَتَ لِما يَرجُو وَاَسرَعَ لِمَجئ ما يَحذَرُ؛

آن که در کاري که نافرماني خداست بکوشد اميدش را از دست مي دهد و نگرانيها به او رو مي آورد.

امام محمد باقر عليه السلام:ما عَرَفَ اَللهَ مَن عَصاهُ؛ "خدا را نشناخته آن که نافرماني اش کند."

امام حسين عليه السلام:مَن حاوَلَ اَمراً بِمَعصِيَةِ اللهِ کانَ اَفوَتُ لِما يَرجو و اَسرَعُ لِما يَحذَرُ.؛

کسي که بخواهد از راه گناه به مقصدي برسد ، ديرتر به آروزيش مي رسد و زودتر به آنچه مي ترسد گرفتار مي شود.

پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :ثَلاثٌ مَنْ لَمْ تَكُنْ فيهِ فَلَيْسَ مِنّى وَ لا مِنَ اللّه‏ِ عَزَّوَجَلَّ. قيلَ: يا رَسولَ اللّه‏ِ، وَ ما هُنَّ؟ قالَ: حِلْمٌ يَرُدُّ بِهِ جَهْلَ الْجاهِلِ وَ حُسْنُ خُلْقٍ يَعيشُ بِهِ فِى النّاسِ وَ وَرَعٌ يَحْجُزُهُ عَنْ مَعاصِى اللّه‏ِ عَزَّوَجَلَّ؛سه چيز است كه هر كس نداشته باشد نه از من است و نه از خداى عزّوجلّ. عرض شد: اى رسول خدا! آنها كدامند؟ فرمودند: بردبارى كه به وسيله آن جهالت نادان را دفع كند، اخلاق خوش كه با آن در ميان مردم زندگى كند و پارسايى كه او را از نافرمانى خدا باز دارد.

امام على عليه ‏السلام : لا يَسعَدُ امْرُؤٌ إلاّ بِطاعَةِ اللّه‏ِ سُبحانَهُ وَ لا يَشقَى امْرُؤٌ إلاّ بِمَعصيَةِ اللّه‏ِ؛

هيچ كس جز با اطاعت خدا خوشبخت نمى‏شود و جز با معصيت خدا بدبخت نمى‏گردد.

امام سجاد عليه ‏السلام : فَاَمّا حَقُّ اللّه‏ِ الاَْكْبَرُ فَاِنَّكَ تَعْبُدُهُ لا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئا فَاِذا فَعَلْتَ ذلِكَ بِاِخْلاصٍ جَعَلَ لَكَ عَلى نَفْسِهِ اَنْ يَكْفيَكَ اَمْرَ الدُّنْيا وَ الآْخِرَةِ وَ يَحْفَظَ لَكَ ما تُحِبُّ مِنْها ؛

حق بزرگ‏تر خداوند اين است كه او را بپرستى و چيزى را با او شريك نسازى، كه اگر خالصانه چنين كنى، خداوند كار دنيا و آخرتت را كفايت مى‏كند و آنچه را دوست دارى برايت نگه مى‏دارد.

پيامبر اکرم (ص):لا تَتظُروا اِلي صَغيرِ الذّنبِ ولَکنِ انظُرُوا اِلي ما اجتَرَأتُم؛

به کوچکي گناه نگاه نکنيد بلکه به چيزي [نافرماني خدا] که برآن جرات يافته ايد بنگريد.

امام صادق (ع):اَرج الله رَجاءَ لايجرّئک عَلي مَعصيتِه و خَف اللهَ خوفاً لا يؤيسُک مِن رَحمته؛

به خداوند اميدوار باش، اميدي که تو را بر انجام معصيتش جرات نبخشد و از خداوند بيم داشته باش بيمي که تو را از رحمتش نااميد نگرداند.

چرا جمعي از گنهكاران غرق در نعمت هستند ؟

براي پاسخ به اين سؤال به دو آيه از قرآن اشاره مي شود.

1- قرآن در آية 178 سوره آل عمران مي فرمايد كساني كه كافر شدند تصور نكنند كه اگر به آنها مهلت مي دهيم به سود آنهاست، ما به آنها مهلت مي دهيم كه بر گناهان خود بيافزايند لذا خداوند اينان را به حال خود واگذار كرده تا به آخرين مرحلة سقوط برسند و مستحق اكثر مجازات شوند.

2- در آيه 44 سورة انعام مي فرمايد :

هنگامي كه پندهايي را كه به آنها داده شده بود فراموش كردند درهاي خيري به روي آنان گشوديم تا شاد شوند ناگهان هر آنچه داده بوديم از آنها باز گرفتيم لذا فوق العاده ناراحت و غمگين شدند لذا خدا بعد از وابستگي به آن همه نعمت همه چيز را از آنان مي گيرد تا حداكثر شكنجه را در همين دنيا ببينند زيرا جدا شدن از چنين زندگي مرفهي بسيار ناراحت كننده است.

منابع: (بحار الانوار، ج 3، ص 397)

(تحف العقول، ص294)

(بحارالانوار، ج78، ص120)

(خصال، ص 145، ح 172)

(غررالحكم، ح 10848)

(نهج الفصاحه، ح 3057)