30 روز 30 پیام پیام سیزدهم: " همنشینی"
19 بازدید
تاریخ ارائه : 7/29/2013 1:58:00 PM
موضوع: الهیات و معارف اسلامی

پيام سيزدهم: " همنشيني"

دعاى روز سيزدهم ماه مبارک رمضان

اللهمّ طَهّرني فيهِ من الدَنَسِ والأقْذارِ وصَبّرني فيهِ على کائِناتِ الأقْدارِ ووَفّقْني فيهِ للتّقى وصُحْبةِ الأبْرارِ بِعَوْنِک يا قُرّةَ عيْنِ المَساکين .

" خدايا پاکيزه ام کن در اين روز از چرک و کثافت و شکيبائيم ده در آن به آنچه مقدر است شدنى ها و توفيقم ده در آن براى تقوى و هم نشينى با نيکان به ياريت اى روشنى چشم مستمندان . "

قال الباقر عليه السلام : لا صيام لمن عصى الامام و لا صيام لعبد ابق حتى يرجع و لا صيام لامراة ناشزة حتى تتوب و لاصيام لولد عاق حتى يبر.

امام باقر عليه السلام فرمود: روزه اين افراد كامل نيست: 1 - كسى كه امام (رهبر) را نافرمانى كند. 2 - بنده فرارى تا زمانى كه برگردد.

3 - زنى كه اطاعت ‏شوهر نكرده تا اينكه توبه كند. 4 - فرزندى كه نافرمان شده تا اينكه فرمانبردار شود.

ارتباط با بزرگان دين و اولياي الهي نيز در سير و سلوک اثرات سازنده فراواني دارد. انس با مراجع تقليد و علماي ربّاني، خود به خود آدمي را در راه مي‌اندازد و مهم‌تر اين‌که در راه نگاه مي‌دارد.کسي که با عالمان دين و علماي وارسته و عامل، مأنوس است، به صورت ناخودآگاه تقيّد به ظواهر شرع دارد و از بسياري از گناهان که موجب سقوط و تباهي انسان مي‌شود، دوري مي‌گزيند.

افزون براين، گاهي نگاه نافذ و عتاب آلود يک مرجع ديني يا يکي از اولياء‌ الهي، آدمي را بيدار مي‌کند و به منزل توبه مي‌رساند و اين، از الطاف خفيّۀ خداوند است که توجّه به آن، مي‌تواند حالت توبه را در انسان پديد آورد. الطاف خفيّۀ خداوند بسيار بيشتر از الطاف جليّۀ ذات باري ‌تعالي، براي پيشرفت سير و سلوک انسان مفيد و مؤثّر است و عتاب اولياي الهي نيز از الطاف خفيّه به شمار مي‌رود. بنابراين، سالک بايد خود را در معرض بزرگان دين و اولياي الهي قرار دهد تا گاهي يک نگاه نافذ يا يک توصيه و نصيحت و يا يک عتاب از جانب آن بزرگواران، او را متنبّه و بيدار نمايد و مقدّمات توبه را براي او فراهم آورد.

فقيه عارف مرحوم آخوند ملاّ حسينقلي همداني«رحمة الله»، از جمله علماي ربّاني و عارفان سالک و داراي نگاه و کلام نافذ بوده ‌است. نگاه نافذ آن عالم وارسته و کلام تأثيرگذار ايشان، «عبد فرّار» را که يك مرد زورگو و لاابالي بود و همه از او وحشت داشتند، به منزل توبه رسانيد و او را سعادتمند کرد.

خلاصة داستان عبد فرّار اين است که مرحوم آخوند همداني«رحمة الله» در راه به عبد فرّار برخورد کرده و به او گفت: کيستي؟ گفت: من عبد فرّار هستم. مرحوم آخوند از اين جمله استفاده کرد و همراه با نگاه تندي گفت: «أفَررتَ مِنَ الله اَو مِن رَسولِه؟- آيا از خدا فرار کرده‌اي يا از رسول خدا؟» همين يک جمله موجب شد جاذبۀ حق تعالي او را تسخير کند و توفيق بازگشت به سوي خدا را بيابد و در حالي که مرتّب جملۀ مرحوم آخوند را تکرار مي‌‌کرد، به خانه‌اش رفت. تذکّر و نگاه‌ عتاب‌آميز آن وليّ خدا، او را بيدار کرد، تا جايي که از گذشتة خود شرمسار شد و توبة حقيقي کرد و در يک شب، منازل سير و سلوک را يکي پس از ديگري طي کرد تا به مقصد رسيد و از دنيا رفت. فرداي آن روز، مرحوم آخوند به شاگردان خود که منتظر تدريس ايشان بودند، گفت: يکي از اولياي خدا از دنيا رفته است، امروز به تشييع جنازه او مي‌رويم. گفته شده است که او را غسل و کفن کردند و همراه با شاگردان خود که از علما و فضلاي حوزه علميه نجف اشرف بودند، در تشييع و تدفين وي شرکت کردند.

در اين مجال، تذکّر يک نکته ضروري به نظر مي‌رسد و آن اين‌که: اگر انس با علماي ربّاني و احترام به آن بزرگواران، در پيشرفت سير و سلوک اثرات سازنده دارد، بي احترامي و توهين به آنان نيز تأثيرات مخرّب و فوق‌العاده مضرّي براي سير و سلوک و حتّي براي حسن عاقبت خواهد داشت:

«مَنْ أَكْرَمَ فَقِيهاً مُسْلِماً لَقِيَ اللَّهَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ هُوَ عَنْهُ رَاضٍ وَ مَنْ أَهَانَ فَقِيهاً مُسْلِماً لَقِيَ اللَّهَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ هُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ»

کسي که فقيه مسلماني را تکريم کند، خداوند را در حالي در قيامت ملاقات مي‌کند که از او راضي است، و کسي که به فقيه مسلماني توهين کند، خداوند را در حالي در قيامت ملاقات مي‌کند که بر او غضب کرده است.

اين روايت شريف مي‌فرمايد: اگر کسي احترام فقيه مسلمان را نگاه بدارد و او را تکريم کند، در روز قيامت خداوند را ملاقات مي‌کند، در حالي که از بندة خود راضي است. و اگر کسي توهين به عالمي کند، پشت سر او غيبت نمايد، به او تهمت بزند و يا حتّي در مواقعي که لازم است، از آن عالم دفاع نکند، در روز قيامت خداوند را در حالي که از اين بنده غضبناک است ملاقات مي‌کند. و معلوم است غضب خداوند در روز قيامت، راهي به جز جهنّم و عذاب، به روي انسان نمي‌گشايد.

اهانت به مراجع تقليد و علماي ربّاني، غيبت و نسبت دروغ دادن به آنان، نه تنها آدمي را از وادي سير و سلوک خارج مي‌سازد، بلکه مانع بزرگي براي حُسن عاقبت و موفّقيّت در زندگي محسوب مي‌شود. اين حقيقت کراراً به تجربه اثبات شده است.

مرحوم آيت‌الله العظمي وحيد بهبهاني«رحمة الله» که عمر خويش را در حوزه‌هاي مختلف علميه، از جمله حوزه بهبهان، اصفهان، کرمانشاه، کربلا و نجف اشرف صرف کرده و در تمام طول عمر خويش با زحمات و معضلات فراوان، با افکار و اعمال افراطي و منحرف در حوزه‌هاي علميّه مبارزه کرده است، در کتاب «الفوائد الحائريّه»، توصية مهمي خطاب به طلّاب علوم ديني ارائه مي‌فرمايد. اين توصيه که حاصل سال‌ها کسب تجربه و مشاهدات عيني آن عالم بزرگوار است، براي همگان مفيد و قابل استفاده است. ايشان مي‌فرمايد:

مراقب باشيد احترام علماي ديني را حفظ کنيد و از آنان، حتّي از قبور آنان، بهره بگيريد که ارتباط و تماس نفوس ضعيفه با نفوس آنان در ابتداي راه، مؤثّرتر از ارتباط اين نفوس با نفوس قويّه است.

بعد مي‌فرمايد: ايّاک، ثم ايّاک، ثم ايّاک؛ بر حذر باش، بر حذر باش، برحذر باش، که جسارتي به علماي دين نکني؛ زيرا اگر کسي به علما و فقها بي‌احترامي کند، عاقبت به خير نمي‌شود و زندگي او در «وادي تيه» واقع مي‌شود

يعني مثل کسي که در بيابان گرم و بي‌ آب و علف، راه را گم کرده است، در زندگي سرگردان مي‌شود و راه به جايي نمي‌برد. و در مقابل، کساني که مقيّد به محترم داشتن مراجع تقليد و علماي ربّاني هستند، در صراط مستقيم و در مسير هدايت واقع مي‌شوند.

بنابراين هيچ‌کس حق ندارد براي پيشبرد اهداف سياسي يا حتّي اهداف ديني، به ديگران، خصوصاً يک عالم ربّاني اهانت کند که چنين اهانتي او را در ورطه غفلت انداخته و آينده وي را تباه خواهد کرد.

امام علي(ع):لاتَصحَب المائِق فَاِنَّهُ يُزَيِّنُ لَکَ فِعلَه وَ يَوَدُّ اَن تَکُونَ مِثلَه؛

همنشين بي خرد مباش که او کار (نابخردانه) خود را براي تو آرايد و دوست دارد تو را چون خود نمايد.

پيامبر اکرم (ص):الجَليسُ الصالِحُ خَيرٌ مِن الوَحدَةِ وَ الوَحدَةُ خَيرٌ مِن جَلِيسِ السُّوء؛

همنشين خوب بهتر از تنهايى است و تنهايى بهتر از همنشين بد.

امام صادق (ع):إيّاکُم وَ مُجالَسَةَ المُلوکِ وَ أبناءَ الدُّنيا فَفي ذَلِکَ ذَهابُ دينِکُم وَ يُعَقِّبُکُم نِفاقاً.

از همنشيني با صاحب منصبان و دنيا پرستان بپرهيزيد که اين همنشيني دين شما را برده و نفاق مي آورد.