جایگاه مسجد در قانون برنامه های پنج ساله توسعه اول تا پنجم(قسمت سوم)
7 بازدید
تاریخ ارائه : 8/11/2013 6:54:00 PM
موضوع: اخلاق و عرفان

5- قانون برنامه پنجم توسعه: در فصل اول برنامه پنجم توسعه که مربوط به «فرهنگ اسلامي ايراني» مي باشد تنها يک ماده (6) در 6 بند به طور مستقيم به امر مسجد و نمازخانه اختصاص يافته و پنج ماده ديگر نيز در آن به طور تقريبي و نسبي اشاره اي به مسجد شده است:

- ماده 6 ـ به منظور توسعه فضاهاي مذهبي فرهنگي و بهره‌گيري بهينه از بقاع متبرکه، گلزار شهدا و اماکن مذهبي و تثبيت جايگاه مسجد به عنوان اصلي‌ترين پايگاه عبادي و تربيتي، سياسي، اجتماعي و فرهنگي اقدامات زير انجام مي‌شود:

- بند «الف» ـ وزارت مسکن و شهرسازي، بنياد مسکن انقلاب اسلامي و شهرداري‌ها موظفند در طراحي و اجراي طرحهاي جامع تفصيلي شهري و هادي روستايي و شهرکها و شهرهاي جديد‌الاحداث، اراضي مناسبي را براي احداث مسجد و خانه عالم پيش‌بيني و پس از آماده‌سازي، بدون دريافت هزينه و با حفظ مالکيت عمومي و دولتي در اختيار متقاضيان احداث مساجد قرار دهند.

- بند «ب» ـ مالکان اماکن تجاري، اداري و خدماتي جديد‌الاحداث موظفند نمازخانه مناسبي را در اماکن مذکور احداث نمايند. تأييد نقشه مجتمع‌هاي مذکور منوط به پيش‌بيني محل مناسب براي نمازخانه بر اساس دستورالعمل ابلاغي شوراي عالي معماري و شهرسازي است.

- بند «ج» ـ سازمان جنگلها، مراتع و آبخيزداري کشور و شهرداري‌ها موظفند نسبت به احداث يا اختصاص فضاي کافي و مناسب براي مسجد يا نمازخانه در پارکهاي ملي و بوستانهاي شهري اقدام نمايند.
-
بند «د» ـ کليه دستگاههاي اجرائي، مراکز آموزشي، بيمارستانها و مراکز درماني، مجموعه‌هاي ورزشي، مجتمع‌هاي رفاهي، تفريحي و مجتمع‌هاي تجاري اعم از دولتي يا غيردولتي، موظفند نسبت به احداث يا اختصاص و نگهداري فضاي کافي و مناسب براي مسجد يا نمازخانه اقدام نمايند.

- بند «ه» - وزارتخانه‌هاي راه و ترابري و نفت موظفند نسبت به احداث مسجد و نمازخانه در پايانه‌هاي مسافري و جايگاه‌هاي عرضه سوخت بين‌شهري و همچنين نگهداري و مديريت مساجد و نمازخانه‌هاي مذکور از طريق بخش غيردولتي اقدام نمايند.

- بند «و» ـ به منظور ارتقاء کارکرد فرهنگي و هنري مساجد، برقراري عدالت فرهنگي و ترويج فرهنگ اسلامي و جذب جوانان و نوجوانان به مساجد، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي مکلف است با رعايت موازين اسلامي ترتيبي اتخاذ نمايد تا پايان برنامه حداقل يک چهارم مساجد شهري و روستاهاي بالاي هزار نفر جمعيت برخوردار از کانون فرهنگي و هنري باشند. با عنايت به محتواي قانون برنامه هاي توسعه مورد اشاره در بالا در خصوص مسجد روشن خواهد شد که در قانون برنامه پنجم توسعه نسبت به چهار برنامه قبلي بيش تر مورد توجه قرار گرفته است.

البته آنچه در اين ميان بيش از هر چيزي بايد مورد عنايت جدي قرار گيرد تنها تصويب قوانين در قالب برنامه پنج ساله توسعه کافي نيست بلکه اتخاذ سازوکاري لازم جهت عملياتي کردن اين قوانين نيز بسيار حايز اهميت است. همچنانکه در برنامه هاي قبلي نيز علي‌رغم کم بودن مواد قانوني و بندها و تبصره ها همين ميزان اندک مصوب شده نيز به طور کامل، مناسب و بايسته به اجرا در نيامده‌اند. اين امر مي طلبد که با توجه به اينکه در سال سوم قانون برنامه پنجم توسعه قرار داريم و به عبارتي ديگر در ميانه راه مسير تعريف شده در قالب برنامه پنجم قرار داريم لازم است سرعت بيشتري در طي مسير تبيين شده جهت اجراي احسن قوانين مصوب شده به خود گرفته تا در پايان اين برنامه همچون گذشته شاهد اجراي ناقص برنامه هاي مصوب حوزه مساجد نباشيم.