فضائل و مکارم اخلاقی امام رضا (ع)
9 بازدید
تاریخ ارائه : 9/14/2013 9:25:00 AM
موضوع: تاریخ و سیره

انس با قرآن: ابراهيم بن عباس رابطه حضرت علي‌بن موسي‌ (ع) با قرآن را چنين توصيف مي‌كند: در تمام سخنان حضرت رضا(ع) و پاسخ‌هاي او به سؤالات افراد استنادهاي گرامي برگرفته شده از قرآن بود و هر سه روز يك ختم قرآن مي‌كرد و مي‌فرمود: اگر بخواهم در كمتر از سه روز هم مي‌توانم ختم كنم. وليكن به هنگام تلاوت آن به هيچ آيه‌اي بر نمي‌خورم مگر آنكه در آن مي‌انديشم كه چه وقت و در چه موردي نازل شده است، از اين رو، هر سه روز يك بار ختم قرآن مي‌كنم.

رجابن ضحاك نيز در اين باره مي‌گويد: علي‌بن موسي (ع) شب به هنگام قرار گرفتن در بستر، بسيار قرآن تلاوت مي‌كرد و چون به آيه‌اي بر مي‌خورد كه درباره بهشت يا دوزخ بود، مي‌گريست و از خداوند بهشت را درخواست مي‌كرد و از آتش جهنم به او پناه مي‌برد.

علت اين تأمل حضرت نسبت به قرآن آن بود كه ايشان قرآن را ريسمان محكم الهي و هدايتگر انسان و «صراط مستقيم» و بهشت مي‌دانستند.

زهد و ساده زيستي: زهد و ساده زيستي صفت تمام انسان‌هاي كمالجو است و ما در دعاي ندبه مي‌خوانيم: «بعد از آنكه زهد در مقامات و درجات و زيب و زيور اين دنياي پست را بر آنان (اولياي خود) شرط كردي،‌ آنان نيز بر اين شرط پايبند شدند» امام رضا با تمام امكاناتي كه داشتند به اين اصل پايبند بودند. چنانچه سرسخت‌ترين دشمن ايشان يعني مأمون هم به اين صفت حضرت اعتراف كردند و وجود اين صفت را در آن حضرت يكي از نشانه‌هاي شايستگي او براي منصب خلافت دانسته و خطاب به حضرت مي‌گويد: «اي فرزند رسول خدا(ص)، من، دانش، فضيلت، زهد،‌ تقوا، مقام بندگي شما را خوب مي‌شناسم؛  بر اين اساس شما را براي منصب خلافت شايسته‌تر از خود مي‌دانم.

امام هم در پاسخ مأمون فرمودند: به بندگي خدا افتخار مي‌كنم و به وسيله زهد در دنيا آرزومند رهايي از شر دنيا هستم و در پرتو ورع و پارسايي ا زمحرمات اميد دستيابي به غنيمت‌هاي الهي را دارم، و با فروتني در دنيا اميد رفعت و بلند مقامي نزد خدا عزوجل را دارم. ابو عباد مقام زهد و ساده زيستي حضرت را اين چنين توصيف مي‌كند: حضرت رضا(ع) در تابستان بر روي حصيري مي‌نشستند و در زمستان بر روي گليم و لباس‌هاي زبر و خشن به تن مي‌كرد ولي هنگامي‌ كه در برابر مردم ظاهر مي‌شد خود را براي آنان مي‌آراست (و از لباس‌هاي عادي كه مردم مي‌پوشيدند استفاده مي‌كرد.).