عفو و بخشش ازنگاه امیرالمؤمنین علی(ع)
23 بازدید
تاریخ ارائه : 10/5/2013 1:25:00 PM
موضوع: اخلاق و عرفان

امير المومنين علي (ع) مي فرمايد عفو و بخشش زکات پيروزيست و فرمود بر دشمن خود نيکي کن که شيرين ترين پيروزيها است.چون بر دشمن خويش غلبه يافتي عفو و بخشش از او را بمثابه سپاسگزاري ازاين پيروزي قراربده.

علي بن ابيطالب خود در تمام دوران زندگي خود با اين تعليمات عمل کرده 1)در صبح روز پايان جنگ جمل همه کساني راکه اسلحه بر داشته و بر ضد وي وبراي کشتن  وي مي جنگيدند بخشيد واعلام عفو عمومي کرد .

2)در نبرد صفين همه آنها رابخشيد که مي خواستند با بستن راه آب علي را به قتل برسانند ولي اوبه همه دشمنانش آب داد و آنان را زنده کرد و همچنين دشمن کينه توز عمروبن عاص که در زير شمشيرش قرارگرفته بودعفو کرد.

3)آن هنگام که ابن ملجم ضربت کشنده خود را بر سر علي بن ابيطالب فرود آورد او را ازفرزندان خود خواست که قاتل وي را مورد عفو قرار دهند.

نخستين ماده اعلاميه حقوق بشر مي گويد:

1)تمام افراد بشر آزاد به دنيا مي آيند وبايد آزاد بماند و از لحاظ حيثيت و حقوق با هم برابرند.

امام علي (ع) درمورد حقوق بشر چنين سخني دارد که قطعا ازکلام او در اعلاميه حقوق بشر گنجانده شده.

بنده ديگري مباش که خداوند تو را آزاد آفريده است.

کلام امام علي (ع) کاملا صريح و آشکار اعلام ميداردکه نيروي هستي مردم را آزاد قرار داده و آنان مختار هستند که در شئون زندگي خود نظارت کنند و از آنچه که به دست آورده استفاده ببرند و در اين راه کسي نمي تواند آنها را بکاري مجبور سازد و همچنين آنان حق دارند هر وقت که بخواهند مخالفت و استنکار خود را ابراز دارند.و يا کمک و همکاري خود رااعلام دارند.

هيچ انساني را برانسان ديگر برتري نيست و هيچکس بحکم محل تولد يا افسانه ديگري نبايد بر انسان ديگر تسلط يابد.