گفت و گو با خدا
30 بازدید
تاریخ ارائه : 2/20/2014 11:00:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

گفت و گو با خدا

شبي در خواب ديدم مرا مي خوانند راهي شدم. به درب ي رسيدم. به آرامي درب خانه كوبيدم.

ندا آمد: درون آي.

گفتم: به چه روي؟

گفتا: براي آنچه نمي داني.

هراسان پرسيدم: براي چو مني هم زماني هست؟!

ترديدي نبود. خانه, خانه خداوندي بود, آري اوست كه ابدي و جاويد است.

پرسيدم: بارالها چه عملي از بندگانت بيش از همه تو را به تعجب وامي دارد.

پاسخ آمد:

اينكه شما تمام كودكي خود را در آرزوي بزرگ شدن به سر مي بريد و دوران پس از آن را در حسرت بازگشت به كودكي مي گذرانيد.

اينكه شما سلامتي خود را فداي مال اندوزي مي كنيد و سپس تمام دارايي خود را صرف بازيابي سلامتي مي نماييد.

اينكه شما طوري زندگي مي كنيد كه گويي هرگز نخواهيد مرد و چنان گورهاي شما را گرد و غبار فراموشي در برمي گيرد كه هرگز زنده نبوده ايد.

سكوت كردم, انديشيدم.

درب خانه چنين گشوده!

چه مي طلبيدم؟ بلي, آموختن.

پرسيدم: چه بياموزيم؟

پاسخ آمد:

بياموزيد كه مجروح كردن قلب ديگران بيش از دقايقي طول نمي كشد ولي براي التيام بخشيدن آن به سالها وقت نياز است.

بياموزيد كه هرگز نمي توانيد كسي را مجبور به دوست داشتن خود بكنيد. زيرا عشق و علاقه ديگران نسبت به شما آيينه اي از كردار و اخلاق خود شماست.

بياموزيد كه هرگز خود را با ديگران مقايسه نكنيد, از آنجا كه هر يك از شما به تنهايي و بر حسب شايستگي هاي خود مورد قضاوت و داوري ما قرار مي گيريد.

بياموزيد كه دوستان واقعي شما كساني هستند كه با ضعف ها و نقصان هاي شما آشنايند وليك شما را همانگونه كه هستيد دوست دارند.

بياموزيد كه داشتن چيزهاي قيمتي و نفيس به زندگي شما بها نمي دهد, بلكه آنچه باارزش است بودن افراد بيشتر در زندگي شماست.

بياموزيد كه ديگران را در برابر خطا و بي مهري كه نسبت به شما روا مي دارند مورد بخشش خود قرار دهيد و اين عمل پسنديده را با ممارست بيشتر در خود تقويت نماييد.

بياموزيد كه دو نفر مي توانند به يك چيز يكسان نگاه كنند ولي برداشت آن دو از آن, هيچگاه يكسان نخواهند بود.

بياموزيد كه در برابر خطاهاي خود فقط به عفو و بخشش ديگران بسنده نكنيد, آنگاه كه مورد آمرزش وجدان خود قرار گرفتيد راضي و خشنود شويد.

بياموزيد كه توانگر كسي نيست كه بيشتر دارد بلكه آن است كه خواسته هاي كمتري دارد.

اي بنده من, به خاطر داشته باش كه مردم گفته هاي تو را فراموش مي كنند.

مردم كرده هاي تو را نيز از ياد خواهند برد.

ولي هرگز احساس تو را نسبت به خويش از خاطر نخواهند برد.

تهیه و تنظم :حسن بابایی