اصلاحات فرهنگی از دیدگاه حضرت علی (ع) چه شاخصه هایی دارد؟
34 بازدید
تاریخ ارائه : 5/11/2014 10:12:00 AM
موضوع: علوم تربیتی

بحث فرهنگ یکی از مباحث دیرپایی است که عمری به اندازه و بلندای عمر بشر دارد و به عبارت دیگر فرهنگ با انسان و انسان نیز با فرهنگ متولد شده است. و نه تنها در جامعه ما بلکه در اکثر جوامع بشری نظرات گوناگونی را برانگیخته و از سابقه تاریخی طولانی برخوردار است. آنچه در میان عمده ملل و کارشناسان فرهنگی، عمومیت دارد آن است که استعمارگران توانستند با فرهنگ استعماری خود، فرهنگ و تمدن ملی و اصیل جوامع تحت سلطه و کشورهای جهان سوم را تضعیف و با استفاده از شیوه‌ها و ابزارها و امکانات متعدد و متنوع، باورها و ارزشهای حاکم را سست نموده و از این طریق به اهداف و مقاصد اقتصادی وسیاسی خود دست پیدا کنند. در یک جمع‌بندی، «فرهنگ» به عنوان پدیده‌ای پویا، از اساسی‌ترین جنبه‌های حیات اجتماعی هر جامعه به شمار می‌آید. در حقیقت، همانگونه که افراد شخصیت و هویت خاص خود را دارند، چنانچه جامعه را موجودی حقیقی در نظر بگیریم و نه اعتباری، فرهنگ، شخصیت و هویت جامعه را مشخص می‌نماید. از سویی، از جمله اموری که در آن کثرت شریکان مطلوب تلقی می‌شود و مایه رونق و اعتبار هر قوم و ملتی به شمار می‌رود، فرهنگ است. فرهنگ ملی، محصول اندیشه، ذوق و تجربه‌های عموم افراد آن در گذشته و حال محسوب می‌‌شود. حال اگر فرهنگ یک جامعه‌ای آسیب ببیند، آنگاه امورات اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، نظامی، قضایی، تکنولوژی و بقیه برنامه‌های آن جامعه نیز به سادگی لطمه دیده و چنان بیمار خواهد شد که درمان کردن آن به سادگی در مدت زمان کوتاهی ممکن نخواهد بود. شاید پیرامون این موضوع مهم که «فرهنگ ما بسیار غنی و ریشه‌دار است»، مطالبی را بارها از صدا و سیما و نیز از اساتید و دوستان صاحب‌نظر خود شنیده، و مقالاتی را در کتاب‌ها و مطبوعات خوانده باشید. موضوع فوق بسیار حائز اهمیت است، زیرا فرهنگ ما غنی و ریشه اصیل اسلامی دارد. حال باید پذیرفت که به دلیل عدم برنامه‌ریزی صحیح در مسائل فرهنگی، در ابعادی از فرهنگمان مورد هجوم واقع شده‌ایم.. و باید اذعان نمود که در کشورمان، ـ به واسطه تحولات زیربنایی حاصل از پیروزی انقلاب اسلامی ـ موضوع مدیریت امور فرهنگی مورد توجه شایان قرار گرفته و مراکزی نظیر: «شورای عالی انقلاب فرهنگی»، «حوزه‌های علمیه»، «شورای فرهنگ عمومی»، «فرهنگستان‌ها»، «واحدهای فرهنگی در سازمان‌ها، اداره‌ها، دانشگاه‌ها و ...» و به ویژه «وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی»،‌ وظیفه سیاستگذاری، برنامه‌ریزی، هدایت و کنترل فرهنگ کشور (به ویژه در حوزه فرهنگ عمومی) را بر عهده گرفته و در این راستا اقدامات متنوع و ارزشمندی را به انجام رسانیده و موفقیت‌هایی را کسب نموده‌اندحال چرا ما با داشتن منابعی غنی و ارزشمندی همانند قرآن مجید و نهج‌البلاغه که سرشار از اصول مدیریتی مخصوصا برای مدیران فرهنگی می‌باشد، هنوز در سطح کلان در برنامه‌های فرهنگی ضعیف عمل کرده‌ایم؟ و اصولا اینکه آیا با وجود کتاب ارزشمند و گرانبهایی مانند نهج‌البلاغه به کتابهای مدیریتی دیگر برای برنامه‌ریزی‌های فرهنگی نیازمندیم؟نهج‌البلاغه نه تنها یک متن ادبی بی‌نظیر است بلکه بسیاری از مسائل علمی، اخلاقی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و غیره را به زبانی شیوا بیان کرده است.