آسیب شناسی جشن های نیمه شعبان
214 بازدید
تاریخ ارائه : 6/9/2014 4:07:00 AM
موضوع: تبلیغ

بسمه تعالی

به بهانه فرارسیدن دهه مهدویت  جشنهای نیمه شعبان :آسیب شناسی جشنهای نیمه شعبان

یکی از ملزومات زندگی بشری  شادی و نشاط است و پیمودن مسیر کمال و سعادت مستلزم وجود روحیه ای شاداب و با نشاط است. همانگونه که مولای متقیان علیه السلام می فرماید: بزرگترین گناه یاس از رحمت حق است. در سیره ی اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام نیز توجه خاصی به شادی شده است مطابق با مضمون این حدیث که شیعیان ما از اضافی گل ما خلق شده اند در شادی ما شاد و در غم ما اندوهگین اند. لذا فراهم آوردن بستر شادی در سطح جامعه از ضروریات می باشد.در بین ماههای قمری ماه مبارک شعبان از این لحاظ برتری دارد و خصوصا در نیمه ی اول این ماه در سرتاسر ایران جشن هایی بر پا می شود که نقطه ی اوج این مراسم شب و روز نیمه ی شعبان می باشد.

آیا جامعة ما توانسته است از فرصت نیمة شعبان برای ترویج یاد و نام آخرین حجت خدا و تذکر تکلیف و وظیفة مردم در برابر آن حضرت استفاده کند؟ آیا جشن‌های نیمة شعبان توانسته است مردم را با امام خود آشتی دهد و فاصلة میان امام و شیعیانش را کمتر کند؟ آیا مراسم و جشن‌های این ایام در افزایش معرفت مردم ما نسبت به امام زمان(ع) مؤثر بوده است؟ آیا…؟ این‌ها پرسش‌هایی که در این فضای آرام می‌توان به آنها پرداخت.

این ایام و شوری که در جوان‌ها و مردم دیده می‌شد فرصت خوبی برای طرح مسائل مربوط به امام زمان(ع) در جامعة ما می باشد.ما ده‌ها مسئله دربارة امام زمان(ع) داریم که نیاز به بحث و توضیح و روشنگری دارد. مسئلة امام زمان(ع) یک مسئلة عادی نیست. یک عقیدة بسیار ممتازی است که برای تبیین آن نیاز به کار فرهنگی است و بهترین فرصت، همین زمان جشن‌ها و چراغانی‌هاست. اما ما چه مقدار از این فرصت استفاده کردیم.

یکی از مسائل مهمی که در مورد امام زمان(ع) باید مطرح می‌شد مسئلة انتظار فرج است که از خصوصیات شیعیان است و اگر درست مورد استفاده قرار گیرد، عقیدة بسیار مهم و سازنده‌ای است.

آیا این انتظار فرج که این همه در روایات بر آن تأکید شده است و پیامبر(ص) دربارة آن می‌فرماید: «أفضل أعمال أمّتی انتظار الفرج؛ برترین اعمال انتظار فرج است» یا در جایی دیگر می‌فرماید: «أفضل العبادة إنتظار الفرج؛ برترین عبادت‌ها انتظار فرج است»، تبیین لازم ندارد؟ آیا برای امام زمان(ع) تنها می‌توان به چراغانی کردن اکتفا کرد؟ آیا این انتظار فرج است؟! ما انتظار می‌کشیم که امام زمان(ع) بیاید چه کند؟ ما انتظار می‌کشیم که امام زمان(ع) دین اسلام را در سراسر جهان گسترش دهد و همة مردم همه به وظایف دینی خودشان عمل کنند. گناه نکنند، ربا نخورند، رشوه نگیرند، سرقت نکنند، مشروب‌خواری نکنند و… . امام زمان(ع) برای این‌ها می‌آید و پیش از همه برای این می‌آید که ظلم و ستم را از زمین برچیند. مبارزه با ظلم و ستم و گسترش عدل و داد از موضوعاتی است که در اکثر روایات مرتبط با امام زمان(ع) آمده است. آیا این موضوع خود به خود محقق می‌شود؟

از روایات استفاده می‌شود که برای آمادگی ظهور امام زمان(ع) دو مطلب ضرورت دارد:یکی اینکه افراد خودشان را آن‌گونه بسازند که امام زمان(ع) می‌خواهد. امام زمان(ع) می‌خواهد که مردم نماز بخوانند، روزه بگیرند، عباداتشان را به جا بیاورند، گناه و ظلم و ستم نکنند. آیا این سازندگی فردی برای ما حاصل شده و در این جشن‌ها این موضوع ترویج شده است که ما کاری کنیم که خوب شویم؟!

مطلب مهم دیگر مسئلة آمادگی جهان برای قیام حضرت مهدی(ع) است. حضرت مهدی(ع) که نمی‌آید فقط یک شهر یا یک کشور را آباد کند می‌خواهد جهان را آباد کند. ما برای آمادگی جهان برای شنیدن افکار امام زمان(ع) چه مقدار کار کرده‌ایم. چه مقدار امام زمان(ع) و برنامة او را درست معرفی کرده‌ایم؟‌ چه مقدار مقدمات ظهور را فراهم کرده‌ایم؟

در این فرصت‌ها مردم باید آمادگی علمی، عقیدتی، تسلیحاتی پیدا کنند و زمینة قبول امام زمان(ع) فراهم شود. اما با کمال تأسف این موضوعات مورد غفلت واقع می‌شود و در این ایام از شور و احساس جوانان مخلص برای کار کردن عملی برای خودسازی و آماده کردن زمینة ظهور امام زمان(ع) استفاده نمی‌شود. اگر در این فرصت‌ها نشود پس کی باید بشود؟

در اینجا هریک از ما باید چند سوال را از خود بپرسیم که این روز چه روزی است؟ چرا جشن می گیریم؟ و آیا مولای ما که جهان منتظر عدل و داد اوست این اعمال را می پسندد؟ و... حال چه باید کرد؟

آنچه که مهم و در ابتدا وظیفه ی تک تک افراد جامعه است امر به معروف و نهی از منکر به روش صحیح خود می باشد. ما موظیم پس از آگاهی یافتن از تمامی جنبه های یک آفت اجتماعی آن را با نیت خالصانه و به قصد اصلاح به یکدیگر گوشزد کنیم مطابق با آیه ی « فذکر ان الذکری تنفع المومنین».

البته روحانیت و افراد معتمد جامعه نیز موظفند که به صورت اختصاصی با دست اندر کاران برگزاری مراسم خیابانی و... تعامل سازنده داشته باشند و راهکار مناسب را ارائه دهند.  در گام بعدی مسئولین باید با در اختیار گذاشتن هزینه و امکانات لازم موجبات برگزاری جشن های مفرح را به صورت محلی فراهم آورند مشابه کاری که در نقاط محدودی از شهرستان ها انجام می شود  البته با در نظر گرفتن مکانهایی خاص جهت برگزاری مراسم نورافشانی و سایر فعالیت های مفرح می توان رضایت اهالی و خصوصا جوانان را جلب کرد.

برپایی مراسم جشن به صورت متمرکز و محلی در هر نقطه از شهرستان با هدف گسترش تفکر مهدویت توام با شادی و نشاط  گام بزرگی در تعالی جامعه ای پویا و مهدوی است جامعه ای که یک ملت متمرکز شیعی و منادی صلح و عدالت و رهایی مظلومین از دست ستمگران می باشد.

نهادهای فرهنگی بایستی در این ایام به برگزاری هرچه با شکوهتر نمایشگاهها و مراکز عرضه ی محصولات فرهنگی بپردازند تا بتوان در خلال جشن و سرور به جوانان مشتاق فرهنگ مهدویت را آموخت.

اگر به شیوه ی صحیح از رفتارهای مذکور جلوگیری نشود در آینده ای نه چندان دور شاهد بدعتی بزرگ در جامعه خواهیم بود که تنها چیزی که فراموش می شود تولد حضرت مهدی _عجل الله تعالی فرجه الشریف _ است و مردم به دنبال چیز دیگری در کوچه و خیابان خواهند بود. باید بستر شادی و نشاط را به روش صحیح مهیا کرد تا مردم به شادی های کاذب و کوتاه مدت و بعضا حرام رو نیاورند.

ما باید به این نیت این روز بزرگ را جشن بگیریم که به همه بفهمانیم این روز روز تولد مردی است که به زودی قیام خواهد کرد و مدینه ی فاضله ای را خواهد ساخت که بشر در انتظار آن است. باید در قالب شادی هایمان شکر گزار چنین نعمت بزرگی باشیم که خداوند سرشت ما را با محبت اهل بیت علیهم السلام آمیخته است همانهایی که چراغ راه سعادت بشری اند.

                                                                                                                    حسن بابایی