فضلیت و اعمال ماه رجب
384 بازدید
تاریخ ارائه : 4/20/2015 5:38:00 PM
موضوع: تبلیغ

ماه مبارک رجب، عید اولیاء الهى، بهار راز و نیاز و عبادت، موسم خضوع و خشوع به درگاه الهى، موعد حضور و خواستن، و زمان قرار صالحان با معشوقشان حق تعالى است.

ماه رجب آغاز فصل ویژه انس با پروردگار است و اتصال به معبود. ماه رجب دروازه ورود به ضیافت الله و آغازی برای آمادگی درک شب قدر است. رسول خدا (ص) عظمت و اهمیت ماه رجب را چنین تبیین مى فرماید: خداى متعال، در آسمان هفتم، فرشته اى به نام «داعى» قرار داده است. هرگاه ماه رجب فرا رسد، آن فرشته دعوت کننده، هرشب تا به صبح گوید: خوشا به حال کسانى که به ذکر الهى مشغولند; خوشا به حال کسانى که با میل و رغبت تمام، رو به سوى درگاه خدا آرند. و خداوند مى فرماید: من همنشین کسى هستم که با من همنشین باشد، و مطیع کسى هستم که فرمان مرا ببرد و آمرزنده ام کسى را که از من طلب آمرزش کند. 

این ماه رجب ماه من، بنده هم بنده من، و رحمت هم از آن من است; هرکس مرا در این ماه بخواند، پاسخ مثبت دهم; و هرکس از من چیزى بخواهد، به او عطا کنم; و هرکس از من هدایت جوید، هدایتش کنم. در روایتی از ماه رجب به‌عنوان حلقه وصل بین خدا و بندگانش یاد شده است. چنانچه می فرماید: من این ماه را وسیله ارتباط بین خود و بندگانم قرار داده ام پس هرکس به آن چنگ زند، به من مى رسد. از سوی دیگر ماه رجب فرصتی طلایی و ناب برای توبه و بازگشت بوده و به منزله دعوت نامه ای الهی برای استغفار و طلب رحمت از اقیانوس بیکران فضل خداوند بزرگ تلقی می‌شود.

در روایتی از رسول خدا (ص) آمده است:: ماه رجب ماه استغفار امت من است پس در این ماه بسیار طلب آمرزش کنید که خدا آمرزنده و مهربان است. به همین جهت به ماه رجب " أصب " نیزگفته می‌شود زیرا که رحمت خدا در این ماه بر امت من بسیار ریخته مى‏شود پس بسیار بگوئید:استغفرالله و اساله التوبه.

امام صادق(ع) نیز در خصوص فضیلت این ماه مى فرماید: آن گاه که قیامت برپا شود، منادى الهى فریاد زند «أین الرجبیّون؟»; کجایند آنانکه ماه رجب را گرامى داشتند و از آن، بهره ها بردند؟ از میان انبوه جمعیت، گروهى برخیزند که چهره آنان همچون خورشید نور افشانی کرده و تاج هایى مرصّع به درّ و یاقوت بر سر داشته و هزاران فرشته پیرامون هر یک را احاطه نموده و به آنان تبریک و بشارت می‌گویند. از سوی خداوند خطاب می رسد: ای بندگان و ای کنیزانم، قسم به عزت و جلالم، شما را گرامی داشته و از عطایاى فراوان خود بهره مند خواهم نمود. برای همیشه شما را در بهشتی اسکان دهم که از زیر آن نهرها جارى است. چرا که شما کسانی بودید که حرمت ماه رجب را پاس داشته و به خاطر رضایت من روزه گرفتید. آن گاه خطاب به فرشتگان می فرماید: فرشتگان من! بندگان و کنیزان را به بهشت داخل کنید.

ماه رجب هفتمین ماه از ماه های قمری و از ماه های حرام است که به معنی نهری است در بهشت که از عسل شیرین تر و از شیر سفیدتر است و هرکس در این ماه روزه بگیرد، از آن نهر آب می نوشد. و نیز به معنی «رجب الاصب» ماه ریزش و نزول رحمت خداوند بر مردم می باشد که با رویت هلال ماه جدید، زندگی و تولدی دوباره را به عاشقان نوید می دهد و فصل جدیدی در کتاب زندگی می گشاید که از عطر دل انگیز نیایش سرشار است. ماهی که پیامبر اکرم(ص) با دیدن هلال آن، دست به دعا برمی داشت و پس از حمدو ثنای الهی، تکبیر و لااله الاالله می گفت و می فرمود: ماه رجب، ‌ماه استغفار برای امت من است. در این ماه بسیار طلب آمرزش کنید که خداوند آمرزنده و مهربان است.

آری ماه رجب ماه خداست و عبادت و استغفار در این ماه بسیار سفارش شده است. چون ماه رجب دریایی است که باید در آب زلالش روح و جسم را پالایش کرد و با جسمی پاک و عاری از آلودگی ها به استقبال ماه شعبان و ماه مبارک رمضان رفت. زیرا در این ماه فرشته ای تا صبح اینگونه ندا می دهد: خوشا به حال «رجبیون» خوشا به حال آنانکه والایی ماه رحب را دریافته اند و از برکت این ماه نصیبی اندوخته اند.یکی از بوستانهای بزرگ ماه رجب المرجب «لیله الرغائب» است.

یعنی شب بخشش های بزرگ، شب آرزوها، شب رحمت و آمرزش، شب خاص مناجات، شب یارب یارب گفتن ها، شب دعای کمیل حضرت علی(ع)، شب زیارتی امام حسین(ع)، شب رغائبه، شب انس با معبود، شب عشق بازی با معشوق حقیقی، شب تالی قدر و شبی که پیامبر اکرم(ص) در عظمت آن می فرماید: «از اولین شب جمعه ماه رجب غافل نشوید که فرشتگان آن رالیله الرغائب می نامند چرا که چون وقتی یک سوم از شب گذشت هیچ فرشته ای نیست مگر اینکه در کنار کعبه آید. آن گاه خداوند نظر رحمت بر آنان کند و می فرماید: ای فرشتگانم هرچه خواهید ا زمن بخواهید. فرشتگان در پاسخ گویند: بارالها حاجت و خواسته ما آن است که روزه داران ماه رجب را بیامرزی،‌خداوند در پاسخ فرماید: آمرزیدم.»در کتاب المراقبات فی اعمال السنه مرحوم میرزا جواد ملکی تبریزی در خصوص شب آرزوها اعمال و فضائل بسیاری نقل گردید که از آن جمله می توان به روزه پنج شنبه، استغفار زیاد و نماز ویژه ای که در مفاتیح آمده و یا برخی اعمالی دیگر که قبلا در مقاله تحت عنوان لیله الرغائب تقدیم گردیده اشاره نمود.یا «غفارالذنوب» یا «کریم العفو» ای رحیمی که با بزرگواری از خطای بندگان می گذری و «مبدل السیات بالحسنات» بدیهای بندگان را با نیکی پاسخ می دهی و در مقابل اندک خوبی ها، پاداش بسیار عنایت می‌کنی از تو می خواهیم در این شب نیز به ما «اعطنی بمسئلتی ایاک جمیع خیرالدنیا و جمیع خیر الاخره» عطا نمایی.هرگز نمی‏توان ارزش همه زمان‏ها را برابر دانست، چنان که نمی‏توان همه مکان‏ها را برابر شمرد. برخی زمانها و مکان‏ها ارزشی والا دارند.ماه رجب ارزشمند است، ماه سلوک و زدودن زنگارهای شیطانی از آیینه دل است؛ ماه ولایت و برافروختن چراغ معرفت در شبستان وجود است؛.

در این ماه، که هنگامه تحول است، عاکفان کوی دوست، با حضور در صحن و سرای دوست، پله های سلوک را پیموده و پله پله به خدا نزدیکتر می شوند. معتکف روزه اش، نمازش، حضورش در مسجد و دیگر اعمالش مایه تقرب است.

در خانه دوست، سفره ایی از مغفرت و بخشایش گسترده شده و عاکف با صیقل روح و روان، زنگار گناه از دل می‏زداید و مهیای ضیافت بزرگ در ماه وصال می‌گردد. ماهی که عشاق از سفره پرفیض الهی، لقمه های راز بر می چینند و عطر قرآن از ژرفای دل بار یافتگان، مشام جان را می‏نوازد.اعتکاف پرورش جسم و جان است، انسان آمیزه ای است از این دو و نیازمند پرورش در ابعاد وجودی خود؛ انسان به دنبال سعادت و کمال است، روح انسان نیازمند نیایش است، مناجاتی شیرین و زیبا، هم‏کلامی موجودی ضعیف با منشأ قدرت‏ها. از آغاز خلقت تا صحنه رستاخیز، راز و نیاز، زیباترین هنر آدمی است.غفلت بد است در برخی موارد بدتر؛ جریان زمان در گذر است و با از دست دادن آهی ماند و افسوسی که به هیچ نیرزد. انسان دشمنی دارد در اوج حیله گری، با چنین دشمنی هوشیاری باید و سرعت در خیرات.خالق مهربان قرب خلایق را می‏طلبد. در فکر پرورش روح و روان انسان است و مقررات دینی را تشریع می‌کند. تنوع عبادات به دلیل نیازهای گوناگون انسانی است، هر عبادتی جوابگوی نیازی از اوست. نماز، زنگار غفلت از روان می زداید و صیقل روح و روان است.

در روزه، پالایشگاه خلوص و نردبان صعود است. روزه دار پرواز در آسمان عبادت و عبودیت را می آزماید و آیینه قلبش را نورستان خدایی می‌کند. حج، شرکت در آزمون الهی و قطع تعلقات و دلبستگی دنیوی است. عبادات مالی؛ چون خمس و زکات و صدقات، دمیدن روح ایثار و گذشت در وجود آدمی است.اما اعتکاف، آمیزه ای از چند عبادت با فضیلت است. روزه که خود عبادتی ارزشمند است شرط اعتکاف است. حضور در مسجد و خواندن نماز هم شرط آن است. عاکف سه روز در مسجد جامع مقیم می‌گردد و جز برای ضروریات، کوی دوست را ترک نمی گوید. خود را از حلال باز می دارد تا با تمرین بندگی، جهاد با نفس را بیازماید. اعتکاف عهد مودّت و میثاق مجدد با پروردگار است.در فضیلت اعتکاف این بس که معادل طواف کعبه و همتای رکوع و سجود است.

خدای منّان می فرماید: "... وَ عَهَدنا اِلی ابراهیمَ وَ اِسمعیلَ اَن طَهّرا بَیتی لِلطّائِفینَ وَ العاکِفینَ وَ الرُکّعِ السُجود؛( آیه ۱۲۵، سوره بقره) و ما به ابراهیم و اسماعیل فرمان دادیم که خانه مرا برای طواف کنندگان و معتکفان و رکوع کنندگان و سجده کنندگان از هرگونه آلودگی تطهیر کنند." اساساً ارزش آدمی را عملش می رساند. معتکف انسانی بزرگ و شریف است به اندازه شرافت و فضل عملش، مقدس اردبیلی یگانه زمان در علم و عمل در شرافت و فضیلت اعتکاف گوید: مبادا کسی گمان کند که اعتکاف مقدمه عبادتی دیگر است. کسی که با طهارت و در حال روزه در مسجد مقیم می‌شود و تعهد قربت در اعتکاف می نماید، این عمل عبادت است. اعتکاف عبادتی مستقل است به مثابه حج و عمره و روزه و نماز و هر عبادت مستقل دیگر.
و ایام بیض در پیش است؛ زمان عرشی شدن فرشیان؛ و اعتکاف ـ با همه فضیلتش ـ زن و مرد را به خود می‏خواند، و انسانیت را می‏خواند تا در دنیای های و هوی و دود و دم، معراج خویشتن را به تماشا بنشیند. فرصت طلایی عمر در پیش است و ایام در گذر؛ پس همتی باید تا با حضوری نورانی از همسفران کوی دوست گردیم.