آسمان معرفت
52 بازدید
تاریخ ارائه : 4/29/2015 12:54:00 PM
موضوع: تاریخ و سیره

تولد امام جواد (علیه السلام) آغاز فصل نوینی از تاریخ ائمه اطهار است.

تولد مبارک امام جواد (ع) نه تنها پایان بخش دلهره های شیعیان وافشای نیت فرصت طلبان و سود جویانی چون فرقه واقفیه بود، بلکه آغاز فصل نوینی از تاریخ ائمه اطهار است.

سخن امام رضا درباره امام جواد (علیهماالسلام):

عمر مبارک امام رضا (علیه السلام) به چهل و هفت سال رسیده بود وعقربه تاریخ, سال ۱۹۵ هجری را نشانه می رفت ولی هنوز امام نهم متولد نشده بود. مسئله جانشینی امام رضا (علیه السلام) اصحاب و شیعیان حضرت (علیه السلام) رامتاثر کرده بود. این اندوه زمانی به فزونی رفت که فرقه واقفیه که بنا به دلائل مادی و تصرف سهم امام و عدم بازگرداندن آن به حضرت رضا (علیه السلام)، قائل به غیبت امام کاظم (علیه السلام) شده بودند, و در تبلیغات خویش عدم داشتن فرزند پسر از سوی امام رضا (علیه السلام)را دلیل بر ادعای موهم خود می دانستند... تا جایی که یکی از همین افراد در نامه ای خطاب به حضرت نوشت: تو چگونه امام هستی درحالی که فرزندی نداری !حضرت در پاسخ فرمودند: تو از کجا می دانی که فرزندی ندارم، به خدا سوگند روزها و شبها سپری نمی شود مگر اینکه خداوند فرزند پسری را به من عنایت فرماید که حق و باطل را از هم جدا سازد.

زمانی که امام جواد (علیه السلام )بدنیا آمد حضرت رضا (علیه السلام) به اصحابش فرمود: خداوند مولودی نصیب من ساخته است که همانند موسی بن عمران، شکافنده دریاهاست و همانند عیسی بن مریم است که مادرش مقدس است و پاک آفریده شده است، فرزند من بناحق کشته می‌شود و اهل آسمان بر او می گریند و خداوند متعال بر دشمن او خشم می گیرد و پس از اندک زمانی او را به عذاب دردناک خود دچار می سازد.(اصول کافی ج ۱ ص ۳۲۰)

 زدودن یک تردید

از آن‌جا که امام جواد (علیه‌السلام) در کودکی به منصب امامت رسید،طبعاً اولین پرسش در هنگام مطالعه زندگی ایشان آن است که چگونه یک نوجوان می‌تواند مسئولیت حساس و سنگین پیشوایی مسلمانان را بر عهده بگیرد؟ در پاسخ این سؤال باید گفت: اگرچه دوران شکوفایی عقل و جسم انسان حد و مرز خاصی دارد که با رسیدن آن زمان، جسم وروان به حد کمال می‌رسند، ولی چه مانعی دارد که خداوند حکیم برای مصالحی این دوران را برای بعضی از بندگان خاص خود کوتاه ساخته ودرسال‌های کمتری خلاصه کند؟ درتاریخ بشر نیز همواره انسان‌هایی بوده‌اند که در پرتو لطف و عنایت خاصی که از سوی خالق جهان به آنان شده، در کودکی به مقام پیشوایی و رهبری امتی نائل شده‌اند. درقرآن کریم داستان اعطای رسالت به حضرت یحیی علیه‌السلام در کودکی و سخن گفتن و پیامبری حضرت عیسی در گاهواره شاهدی بر این معناست.

الهام غیبی

بدون تردید، امامت اعجازآمیز امام جواد علیه‌السلام جز با اتصال آن امام به منبع سرشار علم الهی شدنی نیست. این امرمبتنی بر بنیادهای پوشیده و غیبی جهان است. آن ‌کس که بتواند در چنین سن و سالی رهبری قومی را که در سرزمین‌های دورو نزدیک گسترده بودند، عهده‌دار شود و در برابر تهاجم انبوه دشمنان از پای نلغزد وپایدار بماند، هاله‌ای از الهام غیبی را بر گرد وجود خویش دارد. همین امر بود که بر ایمان پیروان آن حضرت به مفهوم سترگ امامت می‌افزود و گام‌هایشان را در طریق اطاعت از آن امام همام راسخ‌ترمی‌کرد. 

ثروت واقعی

گاه انسان‌هایی در اوج نیاز، به مقام بی‌نیازی از دیگران می‌رسند وگاه از آن سوی مردمانی که غرق در ثروت ونعمتند،همچنان دست طلب و چشم طمع به مال دنیا دارند. اینان کاسه‌های گدایی خویش را به نزد صاحبان جاه و جلال دنیا می‌برندو غافلند که آنان خود نیازمند و زوال‌پذیرند؛ چرا که به گفته سعدی:

درویش و غنی بنده این خاک درند

آنان که غنی‌ترند؛ محتاج‌ترند

تنها امید حقیقی که هرگز رنگ فنا و زوال نپذیرد، بارگاه قدس خداوندی است و هر که به این سرچشمه غنی اعتماد کند نه تنها محتاج این و آن نخواهد بود که حتی محبوب خلق و خدا می‌شود. این همان معنای سخن امام جواد (علیه‌السلام) است که می‌فرمایند "فردی که تنها تکیه‌گاهش پروردگار باشد به غنای واقعی می‌رسد و دیگران نیازمند اومی‌شوند و آن کس که تقوا پیشه خود سازد، محبوب مردمان می‌شود."

امام جواد (علیه السلام) از نگاه دیگران

شخصیت والای علمی- اخلاقی امام جواد (علیه السلام) در نگاه خلفاء،دانشمندان، نویسندگان و تاریخ نگاران غیر شیعه؛ سندی گویا بر جایگاه رفیع این امام همام در بین مسلمانان می باشد. گویند هر گاه خواستی فردی را بشناسی؛ ببین که مخالفانش چه کسانی هستند ودر مورد ایشان چه می‌گویند؟ در این مقاله قصد داریم برای شناخت بیشتر این امام عزیز به‌عنوان نمونه، مواردی از سخنان عالمان اهل تسنن را ذکر نماییم. 

مامون عباسی:  خلیفه مقتدر عباسی در پاسخ به اعتراض بزرگان بنی عباس در خصوص به تزویج درآوردن دخترش "ام الفضل" به امام جواد (علیه السلام)، این امام همام را اعجوبه عصر خواند و گفت: " قد اخترته لتفضیله علی کافة  اهل الفضل فی العلم والفضل مع صغر سنه والاعجوبه فیه بذالک"؛ من بدان جهت وی را به دامادی خود برگزیدم که با کمی سن در علم و فضیلت بر همه اهل زمان برتری دارد و در علم و دانش اعجوبه ای است.(بحارالانوار،ج۵۰،ص۷۵)                                                                                           

اسقف بزرگ مسیحی: اسقف مسیحی پس از آگاهی یافتن از علم و دانش امام جواد (علیه السلام) در مسائل پزشکی گفت: به نظر می رسد این شخص " امام جواد (علیه السلام)" پیامبری از نسل پیامبران است. (المناقب ابن شهرآشوب،ج۴، ص۳۸۹)

سبط بن جوزی: یوسف بن قزا اغلی بن عبدالله  بغدادی مشهور به سبط بن جوزی پس از بیان تاریخ تولد و شهادت حضرت می نویسد: کان علی منهاج ابیه فی العلم والتقی و الزهد والجود. او در علم و تقوا، پرهیزکاری و سخاوت؛ چون پدر بزرگوارش امامرضا (علیه السلام) و دنباله رو او بود. (تذکرة الخواص، ص۲۰۲)

ابن ابی طلحه: ابن ابی طلحه در کتاب مطالب السؤول فی المناقب آل الرسول درباره شخصیت امام جواد(علیه السلام)می نویسد: او گرچه صغیرالسن است ولی کبیرالقدر و رفیع الذکر می باشد.(کشف الغمه، ج۲، ص۱۸۶/)                                           

ابن صباغ مالکی:علی بن محمد احمد مشهور به " ابن صباغ " فقیه مالکی و متوفای ۸۵۵ در مکه پس از بیان گوشه ای از خصوصیات زندگی حضرت جواد(علیه السلام)، می نویسد: آری چنین بود کرامات جلیل و مناقب او. و در جای دیگر می افزاید: چه گوییم ما در جلالت و مقام امام جواد(علیه السلام)و فضیلت کمال و عصمت و جلال او، حضرت در میان طبقات ائمه (علیه السلام)سنش کمتر از همه وقدر و شانش  اعظم است.و در اندک مدتی از عمر شریفش کراماتی بسیار ومعجزاتی بی شمار از خود نشان داده و معارج و فضیلت کمال را طی کرده و از رشحات وتراوش دانش و بینش خود اثرها گذاشته و از نفحات و ریزش فضل کمالش بی اندازه و شمارفیوضاتی به عالم علم نثار فرموده، مسائل، حلال و حرام را بیان نموده و زبان دشمنان و خصم بد فرجام را به منطق صحیح و گفتار ملیح خود الکن کرده است.

میلاد تقى نهم امام است امروز

در کشور جود، بار عام است امروز 

تبریک فرشتگان به درگاه رضا

هم در صلوات است و سلام است