عبادت پیوسته و مستمر
238 بازدید
تاریخ ارائه : 5/11/2015 5:34:00 PM
موضوع: تاریخ و سیره

از ديگر ويژگيهاي مطلوب يک عبادت، مداومت و استمرار بر آن است . الکسيس کارل مي‏گويد: «البته نبايد فراموش کرد که تنها صبح نيايش کردن و بقيه روز همچون يک وحشي به سر بردن، بيهوده است . بايد نيايش را پيوسته انجام داد و در همه حال با توجه بود تا اثر عميق خود را در انسان از دست ندهد .» (21)

حضرت موسي بن جعفر عليهما السلام عبادت پيوسته، حضور دائمي و مناجات هميشگي داشت; لذا در زيارت نامه حضرت مي‏خوانيم: «حليف السجدة الطويلة والدموع الغزيرة والمناجاة الکثيرة والضراعات المتصلة; (22) سجده‏هاي طولاني و گريه‏هاي سرشار و مناجات زياد هميشگي و ناله‏هاي پي در پي داشت .»

از شافعي نقل شده که درباره او گفته است: «کثير التهجد المواظب علي الطاعات; (23) زياد شب زنده‏دار و مواظب بر طاعات (پروردگار) است .» و مامون عباسي نيز درباره او گفته است: «آن قدر عبادت مي‏کرد که صورتش زخمي شده بود .»

سبط ابن الجوزي مي‏گويد: «ويدعي بالعبد الصالح لعبادته واجتهاده وقيامه بالليل; (24) و [موسي بن جعفر] به خاطر عبادت و تلاش [پيوسته] و شب بيداري‏اش عبد صالح خوانده مي‏شد .»

احمد بن يوسف دمشقي قرماني نيز مي‏گويد: «هو الامام الکبير القدر ... الحجة، الساهر ليله قائما القاطع نهاره صائما; (25) او [موسي بن جعفر] پيشواي بزرگ منزلت و حجت [خدا] است که شبها به حال نماز بيدار، و روزها روزه‏دار است .»

محمد خواجه بخاري درباره او گفته است: «کان يدعي بالعبد الصالح، وفي کل يوم يسجد الله سجدة طويلة بعد ارتفاع الشمس الي الزوال; (26) او به عبدصالح خوانده مي‏شد و در هر روز پس از بالا آمدن خورشيد تا ظهر خدا را با سجده طولاني، سجده مي‏کرد .» محمد بن الحسن شيباني شاگرد ابوحنيفه نيز همين نکته را بيان کرده است . (27)

از دعاهايي که آن حضرت فراوان بر لب داشت اين بود: «اللهم اني اسالک الرحة عند الموت [والمغفرة بعد الموت] والعفو عند الحساب; (28) خدايا! از تو راحتي لحظه جان دادن را [و بخشش بعد از مرگ را] و گذشت در نزد حسابرسي روز قيامت را درخواست مي‏کنم .»